ZNIEWALAJĄCA SIŁA POWOŁANIA

„Biada mi, gdybym nie głosił ewangelii! ” (1 List Ap. Pawła do Kor 9,16).
Nie lekceważ Bożego powołania. Każdy zbawiony człowiek jest powołany do dawania świadectwa o fakcie swego zbawienia. Nie jest to jednak równoznaczne z powołaniem do zwiastowania, stanowi zaledwie przykład, który można wykorzystać w zwiastowaniu. W tekście tym Paweł odnosi się do wielkiego bólu, jaki wywoływało w nim zniewalające powołanie do zwiastowania ewangelii. Nigdy nie staraj się stosować tego, co Paweł powiedział, odnośnie do powołania, by zwiastować ewangelię tym, których Bóg wezwał do zbawienia. Nie ma nic łatwiejszego, niż zostać zbawionym, ponieważ jest to wyłącznie dzieło suwerennego Boga - „zwróćcie się do mnie, a będziecie zbawieni” (Ks. Iz. 45r, 22w). Nasz Pan nie stawia takich samych warunków w odniesieniu do uczniostwa i w odniesieniu do zbawienia. Zbawienia dostępujemy przez krzyż Chrystusa, ale uczniostwo jest poprzedzone wyrażeniem: „Jeżeli ktoś” (Ew. Łuk. 14r, 26w).
Słowa Pawła odnoszą się do nas jako tych, którzy są sługami Jezusa Chrystusa, dlatego nie zadaje nam takich pytań jak: „Co mamy robić?” lub „Gdzie mamy się udać?”. Bóg dla własnego upodobania czyni nas złamanym chlebem i wylanym winem. Być „przeznaczonym dla ewangelii” to móc usłyszeć Boże powołanie (List Ap. Pawła do Rzym. 1r, 1w). Gdy zaczniesz słuchać tego powołania, pojawi się cierpienie godne imienia Chrystusa. Nagle każdy ambitny pomysł, każde pragnienie życia i wszelkie plany na przyszłość zostają wymazane i usunięte. Pozostaje tylko jedno: przeznaczenie dla ewangelii. Biada temu, kto otrzymawszy powołanie, nadal będzie starał się zmierzać w innym kierunku. Istnieją szkoły biblijne, gdzie Bóg ma mężczyzn i kobiet y, którym leży na sercu zwiastowanie Jego ewangelii i którzy wiedzą, czy Bóg chce cię użyć do tych celów. Uważaj, aby inne głosy nie rywalizowały z Bożym powołaniem.
2 LUTEGO